15 czerwca 1921 został odkomenderowany do Szkoły Strzelania Artylerii w Toruniu na 3-miesięczny kurs dowódców baterii. 1 września 1921 21 dywizjon Artylerii Ciężkiej został przemianowany na II dywizjon 5 Pułku Artylerii Ciężkiej i dyslokowany do Krakowa, do koszar im. generała Józefa Bema. Po powrocie z kursu, odkąd 20 września 1921 do 12 listopada 1923 dowodził 6 baterią. odkąd 12 listopada 1923 do 17 kwietnia 1924 przebywał na kursie w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportu w Poznaniu. odkąd 18 kwietnia do 30 lipca 1924 był adiutantem I dywizjonu 5 pac. odkąd 31 lipca do 28 października 1924 po raz kolejny dowodził baterią.
W październiku 1924 przeniesiono go do Artyleryjskiej Komisji Doświadczalnej w Rembertowie, gdzie został referentem balistyki zewnętrznej. W grudniu tego roku został awansowany na wielkość kapitana. Po roku otrzymał przeciwnie zaś porcja do Instytutu Badań Materiałów i Uzbrojenia, w którym pracował po kolei na stanowiskach: referenta balistyki zewnętrznej, dowódcy kompanii obsługi i szefa pracowni broni małokalibrowej. W sierpniu 1926 wyjechał służbowo na półtoramiesięczną podróż do Francji, Włoch i Czechosłowacji. W marcu 1927 ożenił się z Janiną Łopińską. na końcu lata 1929 został przeniesiony do 15 Pułku Artylerii Lekkiej w Bydgoszczy, w którym objął funkcję dowódcy 6 baterii. Wiosną 1931 został odkomenderowany na 5-miesięczny kurs dla dowódców dywizjonów artylerii do Szkoły Strzelania Artylerii. Po powrocie do jednostki w pierwszej chwili był komendantem szkoły podoficerskiej w pułku, tudzież w lutym 1932 r. został dowódcą dywizjonu. W z tej przyczyny roku uczestniczył w kursie doskonalącym dla kapitanów w środek Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie i kursie taktycznym dla dowódców dywizjonów w środek Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. Na przełomie 1933 i 1934 r. po raz kolejny objął dowództwo szkoły podoficerskiej pułku. W lutym 1934 otrzymał rozwój na wielkość majora. odkąd kwietnia tego roku dowodził III dywizjonem w 20 Pułku Artylerii Lekkiej w Prużanie. Na pocz. 1935 r. przeniesiono go na pozycja dowódcy I dywizjonu w 12 Pułku Artylerii Lekkiej w Tarnopolu. W 1938 r. – po zatargu z dowódcą 12 DP płk. Gustawem Paszkiewiczem – został przeniesiony na pozycja dowódcy I dywizjonu w 26 Pułku Artylerii Lekkiej w Skierniewicach w składzie 26 DP.