W tym samym miesiącu wstąpił aż do odradzającego się Wojska Polskiego, po czym został skierowany na kilkunastodniowy kurs oficerski aż do Dęblina, który ukończył w stopniu podporucznika. oryginalnie pozostawał w dyspozycji Departamentu Technicznego Ministerstwa Spraw Wojskowych jak oficer aż do zleceń. W połowie grudnia 1918 otrzymał przydział aż do 3 Pułku Artylerii Ciężkiej, spośród którym w kwietniu 1919 wyruszył na front. za dzielność na polu walki został odznaczony Krzyżem Walecznych i awansowany aż do stopnia porucznika. Na froncie pozostawał aż do września 1919, zaś odtąd otrzymał skierowanie na 2-miesięczny kurs dla dowódców baterii artylerii w Rembertowie. Po jego ukończeniu powrócił aż do pułku, który w międzyczasie przemianowany został na 1 Pułk Artylerii Ciężkiej Legionów. W pułku objął stanowisko pierwszego oficera baterii. W styczniu 1920 uczestniczył w ciężkich walkach pod Dyneburgiem. od chwili lutego tego roku zaliczono go aż do korpusu oficerów służby stałej. od chwili 17 marca tego roku pełnił obowiązki dowódcy 5 baterii. 7 grudnia tego roku II dywizjon został przemianowany na 21 dywizjon Artylerii Ciężkiej. W tym dywizjonie był pierwszym oficerem 2 baterii (dawna 5 bateria), zaś odtąd dowódcą 3 baterii (dwana 6 bateria). 21 grudnia 1920 dywizjon został dyslokowany spośród Fordonu aż do Niepołomic.